Sivaanandalahari – 7

For the commentary on previous stanzas click on the category ‘Sivanandalahari’ to your right and find them there.

मनस्ते पादाब्जे निवसतु वच:स्तोत्र-फणितौ
करौचाभ्यर्चायां श्रुतिरपि कथाकर्णन-विधौ ।
तव ध्याने बुद्धि-र्नयन-युगलं मूर्ति-विभवे
परग्रन्थान् कैर्वा परमशिव जाने परमत: ॥ ७ ॥

manaste pAdAbje nivasatu vacha:stotra-phaNitau
karauchAbhyarchAyAM Srutirapi kathAkarNana-vidhau |
tava dhyAne buddhi-rnayana-yugalaM mUrti-vibhave
paragranthAn kairvA paramaSiva jAne paramata: || 7 ||

Oh Paramasiva, may my mind focus on your lotus feet, words on praising you, my two hands on doing Archana, my ears in hearing your holy stories, brain in meditating on you and eyes on your beauty. After all these I don’t need to know any other holy books

Commentary

Sri Appar wrote in his ThEvaram as follows:

தலையே நீவணங்காய் – தலை
மாலை தலைக்கணிந்து
தலையா லேபலி தேருந் தலைவனைத்
தலையே நீவணங்காய்.

கண்காள் காண்மின்களோ – கடல்
நஞ்சுண்ட கண்டன்றன்னை
எண்டோ ள் வீசிநின் றாடும் பிரான்றன்னைக்
கண்காள் காண்மின்களோ.

செவிகாள் கேண்மின்களோ – சிவன்
எம்மிறை செம்பவள
எரிபோல் மேனிப்பி ரான்றிறம் எப்போதுஞ்
செவிகள் கேண்மின்களோ.

மூக்கே நீமுரலாய் – முது
காடுறை முக்கணனை
வாக்கே நோக்கிய மங்கை மணாளனை
மூக்கே நீமுரலாய்.

வாயே வாழ்த்துகண்டாய் – மத
யானை யுரிபோர்த்துப்
பேய்வாழ் காட்டகத் தாடும் பிரான்றன்னை
வாயே வாழ்த்துகண்டாய்.

நெஞ்சே நீநினையாய் – நிமிர்
புன்சடை நின்மலனை
மஞ்சா டும்மலை மங்கை மணாளனை
நெஞ்சே நீநினையாய்.

கைகாள் கூப்பித்தொழீர் – கடி
மாமலர் தூவிநின்று
பைவாய்ப் பாம்பரை யார்த்த பரமனைக்
கைகள் கூப்பித்தொழீர்.

ஆக்கை யாற்பயனென் – அரன்
கோயில் வலம்வந்து
பூக்கை யாலட்டிப் போற்றி யென்னாதவிவ்
வாக்கை யாற்பயனென்.

கால்க ளாற்பயனென் – கறைக்
கண்ட னுறைகோயில்
கோலக் கோபுரக் கோகர ணஞ்சூழாக்
கால்க ளாற்பயனென்.

உற்றா ராருளரோ – உயிர்
கொண்டு போம்பொழுது
குற்றா லத்துறை கூத்தனல் லால்நமக்
குற்றார் ஆருளரோ.

இறுமாந் திருப்பன்கொலோ – ஈசன்
பல்கணத் தெண்ணப்பட்டுச்
சிறுமா னேந்திதன் சேவடிக் கீழ்ச்சென்றங்
கிறுமாந் திருப்பன்கொலோ.

தேடிக் கண்டுகொண்டேன் – திரு
மாலொடு நான்முகனுந்
தேடித் தேடொணாத் தேவனை என்னுளே
தேடிக் கண்டுகொண்டேன்.

அஞ்சும் அடக்கடக் கென்பர் அறிவிலர்
அஞ்சும் அடக்கும் அமரரும் அன்கிலை
அஞ்சும் அடக்கில் அசேதனமா மென்றிட்டு
அஞ்சும் அடக்கா அறிவறிந் தேனே.
(திருமந்திரம்)

Here the Saint Thirumoolar tells us that it is not possible to control the indhriyaas because it would be to go against their nature. What is their nature? The nature of the sense organs is to go towards the sense objects. What happens when they go to the sense objects? The indhriyas get hurt and the mind is drawn towards the sense objects and away from the Self. This is like the fly that get attracted by the fire and eventually consumed by it. Instead if the indhriyas are directed towards the worship of Easwara then they would by default not go towards sense objects. This is what Thirumoolar means by saying “அஞ்சும் அடக்கா அறிவு”

“Aathmaavaa arE dhrashtavya: srOthravyO manthavyO nidhidyaasithavya:” This upanishadic statement teaches us the importance of dhyaanam to attain Brahmasaakshaathkaaram. Why dhyaanam? Because it is the surest way to disengage the indhriyas whose tendency is to go to sense objects and (thus) turn the mind to bahirmukham. Dhyaanam turns the mind inwards into antharmukham and because of this the indhriyaas are automatically put to rest. “Paramasthu pumaan dhyaathO, dhrushta: keerthitha: sthutha: sampoojitha: smrutha: praNatha paapmana: sarvaanunmoolayathi” so say the saasthra. By sticking to a maarga of any of Shiva swaroopa dhyaana or Shiva swaroopa dharsana, or Shiva naama sankeerthana or Shiva sthuthi or Shiva pooja or just Shiva namaskaara it would burn the jeeva’s sins root and stem. It also burns the soham and moham that causes the karmas of punya and paapa which in turn causes one to be born and dead repeatedly in this ocean of samsaara. Needless to say that there can be no other mangala swaroopam than Shiva. Knowing that Shiva kainkaryam alone is capable of giving MOksha, one should dedicate his mind to the sacred feet of Shiva and it will bring all indhriyaas into focus in the worship of Shiva.

தத்துவப்பேயோடே தலையடித்துக் கொள்ளாமல்
வைத்த வருள் மோன வள்ளலையே–நித்த மன்பு
பூணக்கருது நெஞ்சு போற்றக்கர மெழும்புங்
காணத்துடிக்கு மிருகண்.
(தாயுமானவர்)

(to be continued..)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s